6 obszarów - objawy ADHD

ADHD objawia się w wielu wymiarach – nie tylko w działaniu

Nie każdy chaos to tylko „roztargnienie”. ADHD to inna kondycja, która dotyka wielu poziomów życia jednocześnie.

Oto jak mogą wyglądać objawy ADHD – podzielone na 6 obszarów:

POZNAWCZE

  • natłok lub kołowrotek myśli – wiele wątków naraz, trudność z „uciszeniem głowy”

  • trudność z pamięcią operacyjną – zapominanie rzeczy „sprzed chwili”, problem z trzymaniem kilku elementów w głowie jednocześnie

  • rozproszenie uwagi – nie przez brak zainteresowania, ale przez nadmiar bodźców

  • myślenie skokowe – przeskakiwanie między tematami, dygresyjność, szybkie „łączenie kropek”, które inni gubią

  • trudność z uczeniem się liniowym – szybkie łapanie całości, ale trudność z podążaniem za schematem krok po kroku

  • nadmiar analiz, ale też okresowe „zawieszenie systemu” – pustka poznawcza, mimo realnych kompetencji

WYKONAWCZE

  • problemy organizacyjne – prokrastynacja, odkładanie zadań, trudność z rozpoczęciem i zakończeniem

  • impulsywne decyzje lub przeciwnie – paraliż decyzyjny

  • nierealistyczna ocena czasu – planowanie jakby doba miała 48h albo całkowita dezorientacja czasowa

  • labilność funkcjonalna – wahania energii i motywacji zależne od emocji, zainteresowania, presji lub stanu fizycznego

  • trudność z rutyną – mechaniczność nudzi, brak struktury przytłacza

EMOCJONALNE

  • gwałtowne reakcje emocjonalne – impulsywność, napady furii lub histerii

  • labilność nastroju – od pobudzenia do apatii w krótkim czasie

  • napięcie i frustracja z powodu trudności w kontroli impulsów

  • zaburzenia lękowe – nierzadko wtórne do nadmiernej kontroli siebie i presji

TOŻSAMOŚCIOWE

  • chroniczne poczucie porażki – „znowu zawiodłam/em”, „nigdy nie potrafię jak inni”

  • niskie poczucie własnej skuteczności – niezależnie od realnych osiągnięć

  • wstyd za swoje reakcje, styl myślenia lub sposób funkcjonowania

  • maskowanie – ciągłe udawanie, że „wszystko ogarniam” i tłumienie naturalnych odruchów

  • brak stabilnego obrazu siebie – zależny od kontekstu, ocen zewnętrznych, nastroju

  • życie w syndromie oszusta – poczucie, że to, co mi się udaje, to przypadek, szczęście, udawanie

SOMATYCZNE

  • napięcia w ciele – szczególnie kark, barki, szczęka

  • trudności z zasypianiem, przerywany sen, myślowe „mielonki” w nocy

  • trudność z wyciszeniem – nawet w czasie relaksu ciało i głowa są „w gotowości”

  • nadwrażliwość sensoryczna – dźwięki, zapachy, faktury mogą męczyć lub irytować

  • częste przebodźcowanie – fizyczne zmęczenie po kontakcie z dużą ilością ludzi, światła, hałasu

  • trudności z napięciem mięśniowym – albo zbyt duże, albo zbyt małe, brak naturalnej regulacji

RELACYJNE

  • trudność z bliskością – lęk przed byciem zależnym, pochłoniętym, zranionym

  • izolowanie się lub przeciwnie – nadmierne szukanie kontaktu i ciągła obecność

  • zbyt szybkie wchodzenie w relacje (emocjonalne lub fizyczne), a potem wycofanie

  • bycie „za dużo” – za głośno, za intensywnie, za emocjonalnie – lub „za mało” – zbyt wycofanie, niedostępność emocjonalna

  • podatność na wpływy – łatwe przyjmowanie cudzych granic i decyzji jako własnych

  • opozycyjny styl społeczny – bunt przeciwko regułom, które wydają się nielogiczne lub narzucające

W terapii można pracować szczególnie nad emocjami, tożsamością i relacjami – bo to one najbardziej wpływają na jakość życia.

Nie wszystko trzeba „naprawiać”.

Czasem wystarczy zrozumieć siebie, rozdzielić, co wynika z adhd a co jest strategią przetrwania. Dlatego psychoedukacja i trening to najlepsza metoda pracy z kondycją ADHD! 

Aleksandra Sokołowska

Next
Next

Dzieciństwo, które się nie kończy: o syndromie DDA i życiu w rodzinie dysfunkcyjnej